Het verhaal achter Petite Retreat

Voor mij is dit de belangrijkste les van het afgelopen jaar. Ergens tussen 2006 en 2016 raakte ik mezelf behoorlijk kwijt. Ik leefde op de automatische piloot: ik werkte letterlijk dag en nacht. Zelfs toen ik laat in de zwangerschap een kindje verloor, nam ik geen rust. Ik wilde de perfecte moeder zijn, de allerbeste collega, de ideale partner en de meest attente vriendin. In werkelijkheid was ik een halve robot...

Continu je eigen fysieke, emotionele en mentale grenzen negeren; dat gaat natuurlijk niet. Ergens in 2015 begon mijn zorgvuldig opgebouwde masker te barsten. Ik realiseerde me dat structureel nachten doorwerken geen teken van succes en doorzettingsvermogen was, maar gekkenwerk.

Voor het eerst durfde ik te erkennen dat het helemaal niet zo goed met me ging. Dat besef zette vanalles in beweging. Ik voelde me onrustig, ontevreden, zelfs depressief. Ik wilde het liefst helemaal alleen zijn en niks moeten, maar dat leek me als moeder en met mijn baan onmogelijk...

"Een lang weekend weg, dat lukt misschien wel," bedacht ik.
Daar ging ik. Alleen. Richting de Spaanse zon. En het was geweldig! Ik sliep. Ik at. Ik las. Nam surflessen. Leerde nieuwe mensen kennen.

Het was heerlijk om even alleen aan mezelf te mogen denken. Andere weekenden volgden en ik vond mezelf stukje bij beetje terug. Met een nieuwe dosis plezier, enthousiasme en energie.

Ik leerde dat af en toe pauze nemen mag en dat ik niet de enige ben die soms moeite heeft om alle ballen in de lucht te houden. Met Petite Retreat wil ik vrouwen de mogelijkheid geven om even helemaal tot zichzelf te komen. Just be, relax & recharge!

- Gabi (oprichter Petite Retreat)

Gabi.JPG